Sabah kendiminde içinde yazar olarak bulunduğum Ben Çocukken bloğunda Şevval Elif SOLMAZ 'ın bizimle paylaştığı en azından kendi çocukluğumunda ucundan yakaladığı güzellikleri anlatan ve aslında gerçektende Bizmi yaşlanıyoruz,Dünya'mı? dedirten şahane ötesi bir yazı var okuyun gözatın derim:)
"Herkeste paylaşma duygusu, sevgi ve arkadaşlarını kollama duygusu yavaş yavaş gelişirmiş. O zamanlar çocuklar okula servis ile değil, köşebaşında buluşarak giderlermiş. Onların yolunu gözlememiş evdeki bilgisayar,şehrin en iyi dershanesi, hazırlık kursları. Bilmezlermiş; hamburgeri, MTV'yi, Interneti, cep telefonunu, tetrisi, nintendoyu... Bilirlermiş duvarların üzerinde sohbet etmeyi, hatıra defterleri doldurup sevgileri keşfetmeyi."
5 yorum:
Aslı nasıl bir kızdır neler yazar bir bakayım dedim,birde ne göreyim :) Sürpriz oldu bana saolasın canım benim.Çocukluğunu ne kadar çok insan hatırlarsa o kadar insan tebessüm edecek demektir bugün :) Hoşgeldin Dostluğa Aslıcım.
süprizleri çok severim:):) napim:):) çok hoşuma giti yazı herkesin yani en azından bana gelenlerin haberi olsun dedim:)Hoşbulduk:) sende hoşgeldin:)
evet gerçekten güzel bir yazı.eskiden daha bir başkaydı yaw şimdi herşey çok değişti gittikçe hapsediliyoruz!
@ burçin
hemde ne hapsedilmek...yine biz şanslı olanlarız:)
o yazıdaki fotoğraf da çok güzel ya :) oraya yazmayı unuttum buraya yazayım dedim :))
Yorum Gönder
Söyle Bakam:)