İş Hayatı....

2 gün evvel benim çalışma hayatına girişimin yıldönümüydü. Bir anlamda büyüdüğümün. Okullar, sınavlar ,dersler derken üniversitedeki bilgisayar öğretmenim Ethem hocanın dediği gibi artık gerçek "Kurtlar Vadisi"ndeydim.

.

8 ay boyunca iş aradıktan sonra geneli biz sizi ararız, ama sizin deneyiminiz yok, bizim için yeterli vasıflara sahip değilsiniz şeklindeki uzun ve zorlu iş görüşmeleri sonucunda şu an çalıştığım işyerine girdim. Bir tanuduğımızın vasıtasyla. İlk günlere dönüp baktığımda ağlaya ağlaya geliyordum işe çalışmak istemediğimi söylüyordum. Patronumdan yada diğer kişilerden bir söz duyduğumda kendimi kahrediyor sürekli ağlıyordum. Bu iş yaşamı bana göre değil diyip duruyordum. Günler haftaları haftalar ayları derken bakıyorum koskoca bir sene geçirmişim. Hamdım piştim diyemiyorum ama en azından pişme öncesi kıvama geldim diyebiliyorum. Çalışmayan arkadaşlarımdanda bir adım öndeyim sonuçta konumunuz yaşınız ne olursa olsun "Deneyim" istiyorlar... Şimdi mutlumuyum evet sonuçta şükür paramı her ne kadar yetmesede(!) kendim kazanıyorum:) Ama insanoğluyuz elbetteki bir yerden sonra bulunduğunuz yer sizi tatmin etmiyor. Aynen şu an bana olduğu gibi. Ama daha önümde uzun seneler var. Daha iyiside olucak inşallah...

.

O gün paylaşıcaktım unutmuşum... Öyle içimden geldi şimdi de yazmak. Demek ki bir yıldır bir işe yarıyormuşum:)