Sabah: 10.00
Santra Aslı oluşumda dün akşamla itibaren geçici süreyle sona erdi sanırım:)
Malum çok sevgili Milli Takımımızın sözde çok güçlü(!) Almanya’yı yenememesi sonucu elendik. Feci kızgınım. Aferin çocuklar, Bu millet size hayran, Asıl galip sizsiniz zırvalarınıda bir yere bırakmak lazım.
Akşam ki maç gerçektende alınamayacak bir maç değildi. Turnuva boyunca oynadığımız en şahane futbolu oynadık. Hücuma çıktık, pres yaptık, koştuk, oynatmadık, oyun kurmalarına izin vermedik, onlar topu havalandırdı bir doksanlık adamların arasından çekip aldık. Sözde makine düzenine ait anlayışla oynayan Almanların düzenini bozduk.
Sonuç: Almanya 3, Türkiye 2.
Nasıl kaybedebildiler hala aklım almıyor. Adamlar 9 defa hücuma çıkıyorlar 3’ü gol oluyor. Nerde defans?, nerde kaleci? Kızgınım hem de öyle böyle değil. Yani akşam “Allah var iyi oynadılar” diyen babama ya “Bırak Yaaaaaaaa, ne bu şimdi? ” diye bağıracak kadar kızgınım. Hala geçmedi sinirim. Şu halde feriştahı gelse de geçiremez.
Adamlar sahaya akıllarında “aman bunlar mucize hesabı maç kazanan, sakatlar dolusu bir takım, biz antrenman yapıyormuş gibi alırız bu maçı” diye çıkmışlar belli. Hızlı başlarız hesabı yaptılar. Ama daha ilk dakikalardan şoka uğradılar. Almanlar peşlerinde kuçu kuçu top kapmak için koşturan adamları beklerken aynı duruma düştüler. Panik oldular. Sürekli topları kale önlerinden uzaklaştırmak için çırpındılar. Baktım hücuma çıkıyoruz. Dedim bu maçı alırız biz. Sonra gol geldi. Ama koca turnuva boyunca akşamki skorla birlikte toplamda 13 dk. galip kalabildik. Daha golün dumanı üstünde tutarken adamlar saçma sapan bi golle beraberliği yakaladılar. Bizimkiler bırakmadıkça hayret dedirttiler.
Sonra o çok sevgili Rüştü(!)nün çok şahane hareketi(!) geldi. Ya adam sen hiç mi akıllanmazsın?. Aynı şekilde daha bir maç önce gol yemişsin. Yok, huylu huyundan vazgeçer mi? Adamlar acır mı? Adamlar ciddi şekilde 3. kez kaleye geliyor 2 gol. Olmaz bu maç böle biter ben bi yüzümü yıkayayım derken. “Semihhhh ve golllll” seslerine koştum yok artıktı yani. Maçın bitimine 2 dk. kalmış. Defansa çekilmelerini beklerken bizimkiler gittikçe gitti. Ya gel koru skoru oyun üstünlüğün var uzatmalarda kesin alırsın yok. Adam göstere göstere son dk’da 3 kişi arasından attı topu ya. 3 kişi arasından. Hadi dedim olmayacak şey değil yaparsınız, nerdeyse penaltı noktası üstünden serbest vuruş kullanıyoruz. Sadece ilk maçta oynamış formsuzların, beceriksizlerin kralı Tümer topun başında dikti resmen topu ya.
Offffffffff valla öyle böyle değil. Söylenecek çok şey var. Söyleyecek hiç bişey yok. Tamam helal olsun. Renk kattılar. Unutulmayacak heyecanlar yaşattılar. Sevindirdiler. Ama bunu yapmamaları lazımdı. Alamayacakları bir maç olsa içim yanmadan derdim adamlar kuvvetliydi. Sakat, cezalı çoktuda yenildiler. Ama değildi az ağırlık verseler, az defansta dikkatli davransalar. Çok becerikli Rüştü az daha kale içinde durmayı becerse bugün adımız finale yazılmıştı. Hak etmişlerdi. Gerçi Almanya maşallah hakemlerle de iyi götürdü ya işi neyse. En nefret ettiğim şeydir hakem bahanesi.
Bide yetmezmiş gibi maç bitince yerlere yatıp ağlamadılar mı gel de sinir olma. Kaldır başını gir soyunma odana. Allah Allah.
***
Akşamüstü 17.30
Sanırım fazla sinirliymişim sabah bu satırları yazarken. Dün gündüz yaşadığım sıkıntılarında neticesinde maşallah döktürmüşüm:)
Tamam, kabul şahaneydiniz, muhteşemdiniz. Birincinin adı unutulur ama sizin ki asla. Turnuvaya renk kattınız. Biraz şansınız, biraz gücünüzle bizleri buraya kadar getirdiniz. Zor zamanlarda bizi bir arada tuttunuz. Ülkemizi, bayrağımızı bu yola baş koymuş daha evvel mücadele etmiş insanları şereflendirdiniz. Her güzel şeyin sonu vardır. Buraya kadar gelmekte bir başarıdır. Tüm Milli takımımızın her oyuncusundan, teknik ekibinden, malzemecisine kadar herkesi tebrik ederim.
Bu ülke sizinle gurur duyuyor.
Keşke yukarıdaki resim tam tersi olabilseydi ama kısmet.
( Taksim’delermiş. Gitsem mi acaba:) Bu arada feci dengesizmişim sabahla şimdi arasında nasılda fark var)
Santra Aslı oluşumda dün akşamla itibaren geçici süreyle sona erdi sanırım:)
Malum çok sevgili Milli Takımımızın sözde çok güçlü(!) Almanya’yı yenememesi sonucu elendik. Feci kızgınım. Aferin çocuklar, Bu millet size hayran, Asıl galip sizsiniz zırvalarınıda bir yere bırakmak lazım.
Akşam ki maç gerçektende alınamayacak bir maç değildi. Turnuva boyunca oynadığımız en şahane futbolu oynadık. Hücuma çıktık, pres yaptık, koştuk, oynatmadık, oyun kurmalarına izin vermedik, onlar topu havalandırdı bir doksanlık adamların arasından çekip aldık. Sözde makine düzenine ait anlayışla oynayan Almanların düzenini bozduk.
Sonuç: Almanya 3, Türkiye 2.
Nasıl kaybedebildiler hala aklım almıyor. Adamlar 9 defa hücuma çıkıyorlar 3’ü gol oluyor. Nerde defans?, nerde kaleci? Kızgınım hem de öyle böyle değil. Yani akşam “Allah var iyi oynadılar” diyen babama ya “Bırak Yaaaaaaaa, ne bu şimdi? ” diye bağıracak kadar kızgınım. Hala geçmedi sinirim. Şu halde feriştahı gelse de geçiremez.
Adamlar sahaya akıllarında “aman bunlar mucize hesabı maç kazanan, sakatlar dolusu bir takım, biz antrenman yapıyormuş gibi alırız bu maçı” diye çıkmışlar belli. Hızlı başlarız hesabı yaptılar. Ama daha ilk dakikalardan şoka uğradılar. Almanlar peşlerinde kuçu kuçu top kapmak için koşturan adamları beklerken aynı duruma düştüler. Panik oldular. Sürekli topları kale önlerinden uzaklaştırmak için çırpındılar. Baktım hücuma çıkıyoruz. Dedim bu maçı alırız biz. Sonra gol geldi. Ama koca turnuva boyunca akşamki skorla birlikte toplamda 13 dk. galip kalabildik. Daha golün dumanı üstünde tutarken adamlar saçma sapan bi golle beraberliği yakaladılar. Bizimkiler bırakmadıkça hayret dedirttiler.
Sonra o çok sevgili Rüştü(!)nün çok şahane hareketi(!) geldi. Ya adam sen hiç mi akıllanmazsın?. Aynı şekilde daha bir maç önce gol yemişsin. Yok, huylu huyundan vazgeçer mi? Adamlar acır mı? Adamlar ciddi şekilde 3. kez kaleye geliyor 2 gol. Olmaz bu maç böle biter ben bi yüzümü yıkayayım derken. “Semihhhh ve golllll” seslerine koştum yok artıktı yani. Maçın bitimine 2 dk. kalmış. Defansa çekilmelerini beklerken bizimkiler gittikçe gitti. Ya gel koru skoru oyun üstünlüğün var uzatmalarda kesin alırsın yok. Adam göstere göstere son dk’da 3 kişi arasından attı topu ya. 3 kişi arasından. Hadi dedim olmayacak şey değil yaparsınız, nerdeyse penaltı noktası üstünden serbest vuruş kullanıyoruz. Sadece ilk maçta oynamış formsuzların, beceriksizlerin kralı Tümer topun başında dikti resmen topu ya.
Offffffffff valla öyle böyle değil. Söylenecek çok şey var. Söyleyecek hiç bişey yok. Tamam helal olsun. Renk kattılar. Unutulmayacak heyecanlar yaşattılar. Sevindirdiler. Ama bunu yapmamaları lazımdı. Alamayacakları bir maç olsa içim yanmadan derdim adamlar kuvvetliydi. Sakat, cezalı çoktuda yenildiler. Ama değildi az ağırlık verseler, az defansta dikkatli davransalar. Çok becerikli Rüştü az daha kale içinde durmayı becerse bugün adımız finale yazılmıştı. Hak etmişlerdi. Gerçi Almanya maşallah hakemlerle de iyi götürdü ya işi neyse. En nefret ettiğim şeydir hakem bahanesi.
Bide yetmezmiş gibi maç bitince yerlere yatıp ağlamadılar mı gel de sinir olma. Kaldır başını gir soyunma odana. Allah Allah.
***
Akşamüstü 17.30
Sanırım fazla sinirliymişim sabah bu satırları yazarken. Dün gündüz yaşadığım sıkıntılarında neticesinde maşallah döktürmüşüm:)
Tamam, kabul şahaneydiniz, muhteşemdiniz. Birincinin adı unutulur ama sizin ki asla. Turnuvaya renk kattınız. Biraz şansınız, biraz gücünüzle bizleri buraya kadar getirdiniz. Zor zamanlarda bizi bir arada tuttunuz. Ülkemizi, bayrağımızı bu yola baş koymuş daha evvel mücadele etmiş insanları şereflendirdiniz. Her güzel şeyin sonu vardır. Buraya kadar gelmekte bir başarıdır. Tüm Milli takımımızın her oyuncusundan, teknik ekibinden, malzemecisine kadar herkesi tebrik ederim.
Bu ülke sizinle gurur duyuyor.
Keşke yukarıdaki resim tam tersi olabilseydi ama kısmet.
( Taksim’delermiş. Gitsem mi acaba:) Bu arada feci dengesizmişim sabahla şimdi arasında nasılda fark var)
